หลายท่านอาจเคยเห็นหรือรู้จักคำว่า RoHS มาบ้างแล้วและยังคงมีอีกหลายท่านที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือ อะไร    RoHS ย่อมาจาก Restriction of  Hazardous Substances เป็นข้อกำหนดที่ 2002/95/EC ของสหภาพยุโรป (EU) ว่าด้วยเรื่องของการใช้สารที่เป็นอันตรายในอุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งหมายความรวมถึงเครื่องใช้ทุกชนิด ที่ต้องอาศัยไฟฟ้าในการทำงาน เช่น โทรทัศน์ วิทยุ  โทรศัพท์ เป็นต้น   ซึ่งหมายความว่า ชิ้นส่วนทุกอย่างที่ประกอบเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้านั้น ตั้งแต่แผงวงจร อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ไปจนถึงสายไฟ จะต้องผ่านตามข้อกำหนดดังกล่าว โดยสารที่ถูกจำกัดปริมาณการใช้มีกำหนดไว้ถึง 6 ชนิด ดังนี้

            1.ตะกั่ว (Pb)    ไม่เกิน 0.1% โดยน้ำหนัก
            2.ปรอท (Hg)    ไม่เกิน 0.1% โดยน้ำหนัก
            3.แคดเมียม (Cd)    ไม่เกิน 0.01% โดยน้ำหนัก
            4.เฮกซะวาเลนท์ (Cr-VI)   ไม่เกิน 0.1% โดยน้ำหนัก
            5.โพลีโบรมิเนต ไบเฟนนิลส์ (PBB) ไม่เกิน 0.1% โดยน้ำหนัก
            6.โพลีโบรมิเนต ไดเฟนนิล อีเธอร์ (PBDE) ไม่เกิน 0.1% โดยน้ำหนัก

แต่มีข้อยกเว้นสำหรับอุปกรณ์บางอย่าง ที่ยังไม่สามารถใช้สารอื่นมาทดแทนได้ เช่น หลอดฟลูออเรสเซนต์ ซึ่งมีสารปรอทเป็นส่วนประกอบ นอกจากนั้น ยังมีอุปกรณ์เครื่องมือทางการแพทย์และการทหาร ก็รับการยกเว้นด้วย

ปัจจุบัน RoHS เป็นข้อกำหนดที่บังคับใช้กับเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเลคทรอนิคส์ ที่ซื้อขายในสหภาพยุโรป แต่ในประเทศอื่นๆ เช่น สหรัฐอมริกา ญี่ปุ่น ก็เริ่มที่จะกำหนดข้อบังคับในลักษณะนี้เช่นกัน ดังนั้น ถ้าท่านเป็นผู้ผลิตสินค้าที่เข้าข่ายดังกล่าว ก็ควรจะต้องศึกษาและทำความเข้าใจกับข้อกำหนดนี้ เพราะในอนาคต ข้อกำหนดนี้ก็คงจะแผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วโลก
สำหรับประเทศไทย ยังไม่มีการพูดถึงข้อกำหนด RoHS มากนัก แต่สำหรับบริษัท ที่จัดทำระบบมาตรฐานสิ่งแวดล้อม ISO14000 นั้น อาจต้องศึกษาหรือเริ่มดำเนินการ  ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ได้เป็นผู้ผลิตและส่งออกอุปกรณ์เหล่านั้น แต่การศึกษาไว้ จะเป็นประโยชน์ในการเลือกซื้อและใช้งานอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งในอนาคตอุปกรณ์ที่เป็น Pb-Free (ปลอดสารตะกั่ว) ก็คงจะเข้ามามีบทบาทในด้านสิ่งแวดล้อมมากขึ้น และทดแทนอุปกรณ์แบบเก่าในที่สุด